Tο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας / Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, σε συνεργασία με τον Δήμο Βορείων Τζουμέρκων / Τοπική Κοινότητα Συρράκου, τον Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Τζουμέρκων, Κοιλάδας Αχελώου, Αγράφων και Μετεώρων, και με τη σύμπραξη των Συνδέσμων Συρρακιωτών Αθήνας, Ιωαννίνων, Πάτρας και Φιλιππιάδας, του Ορειβατικού Συνδέσμου Συρράκου, της Εκκλησιαστικής Επιτροπής Αγίου Νικολάου Συρράκου και του περιοδικού "Τζουμερκιώτικα Χρονικά", διοργανώνει το 6ο Θερινό Σχολείο(ΘΕΣΤ), που θα πραγματοποιηθεί από 26 έως 31 Αυγούστου 2018 στο Συρράκο του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων Π.Ε. Ιωαννίνων. Το θέμα του φετινού Θερινού Σχολείου είναι Τα πανηγύρια μας. Οι καιροί αλλάζουν, τα πανηγύρια μένουν.

Το Θερινό Σχολείο απευθύνεται σε μεταπτυχιακούς φοιτητές, υποψήφιους διδάκτορες και σε τελειόφοιτους προπτυχιακούς φοιτητές από τον ευρύτερο χώρο των κοινωνικών και ανθρωπιστικών σπουδών. Επιστημονικός υπεύθυνος του ΘΕΣΤ είναι ο Καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Ευάγγελος Αυδίκος.

Θεωρητικές αφετηρίες

Το πανηγύρι για κάθε ομάδα είναι μια σημαντική γιορτή. Μια τελετουργία που έχει πολλαπλές λειτουργίες αλλά και συμβολισμούς. Ακόμη και στις τελευταίες δεκαετίες που το πανηγύρι έχει μεταλλαχθεί, συνεχίζει να οργανώνει τον χώρο της κοινότητας, επιτρέπει στα μέλη της κοινότητας την επιτέλεση εκδηλώσεων της θρησκευτικής τους λατρείας, αλλά και χρησιμοποιείται ως χώρος οικονομικών, πολιτιστικών και κοινωνικών ανταλλαγών.

Στο πανηγύρι βιώνεται η παράδοση. Ή «αναβιώνεται» συνδέοντας το παρόν με το παρελθόν. Οι συμμετέχοντες επιζητούν την εμβάπτιση στην κοινοτική κολυμβήθρα. Είναι το πρώτο επίπεδο λειτουργίας. Σε δεύτερο επίπεδο, στον χώρο του πανηγυριού και μέσω του χορού, αναδιατάσσονται γνωστές κοινωνικές δομές και διαμορφώνονται νέες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις ή και συγκρούσεις. Ταυτόχρονα εκδηλώνονται νέες πολιτισμικές συμπεριφορές. Εκεί συχνά δεν ανανεώνεται κάποια ταυτότητα, μάλλον διαμορφώνεται η καινούργια ταυτότητα του μοναχικού κατοίκου της πόλης με τις πολιτισμικές επιρροές από τη μαζική κουλτούρα της βιομηχανικής κοινωνίας.

Στον πανηγυριώτικο χώρο του νεοελληνικού «κάμπου» εκφράζεται πλέον με έντονο και ελευθέριο τρόπο η ταυτότητα του νεοέλληνα, που χορεύει με τη συνοδεία ήχων των αποκαλούμενων νεοδημοτικών. Πρόκειται αδιαμφισβήτητα για μια πολιτισμική διαδικασία, που αλληλοτροφοδοτείται από τη μουσική σύνθεση και τα όργανα της ορχήστρας και σιγά-σιγά κερδίζει έδαφος και στον ορεινό χώρο.

Συρράκο